Sztywnienie ludzi z wiekiem

[1Prawda1]

Danuta, bardzo ciekawy wniosek wysnułaś, zaciekawiło mnie to.

[Mirek]

http://www.geniusztoja.pl/jak-mam-sobie-z-tym-poradzic/

[Mirek]

Xseniu ja nie wnikam w Twoją sprawę, chcesz ją zostawić dla siebie i niech tak będzie. Ważnym w tym temacie powodem "sztywnienia" ludzi odbijającym się na całe ich życie będzie choroba sieroca tak często obserwowana u dzieci opuszczonych w Domach Dziecka, choć nie dotyczy ona wcale tylko tych dzieci, czasami obserwuje się ją w z pozoru normalnych domach, w których wyraźny jest brak miłości, szczególnie tej najważniejszej dla dziecka - miłości matki.

http://kobieta.onet.pl/zdrowie/psycholo ... #Przyczyny choroby sierocej

Tu danut nawet nie chodzi o miłość do matki. Czasem różne zaburzenia związane z chorobą sierocą wynikają z przekonań.
Gdy dziecko w wieku niemowlęcym mało nosi się na rękach, bo mówi się aby go do tego nie przyzwyczajać, bo będzie to wymuszać, jest brak głaskania po główce i częstego przytulania, to te braki również wywołują w dorosłym życiu człowieka poważne problemy, z których mało kto zdaje obie sprawę.

[danut]

Ale jest też coś takiego jak nieumiejętność okazywania swoich uczuć. Dziecko się tego po prostu nie nauczyło i w dalszym życiu staje się dla niego barierą nie do pokonania. I nie oznacza to, że ono nie kocha, nie przeżywa. Jednak należy odróżnić te zachowania od rzeczywistego braku uczuć, od zobojętnienia, zesztywnienia, lodowatości serca.

[Obserwator]

Dlaczego ludzie po osiągnięciu pewnego wieku to jest chyba ok. 25lat sztywnieją i stają się mniej wrażliwi?

Jest takie piękne powiedzenie, że : "nasze człowieczeństwo jest sumą człowieczeństw ludzi których spotykamy na swojej drodze"

Jeśli przez wrażliwość rozumiemy empatię, to mam wrażenie, że ona rozwija się u człowieka stopniowo i właśnie w późniejszym wieku. To prawda, że dzieci są wrażliwe, ale głównie na swoim punkcie. Bo coś mnie zabolało, bo ja tego nie chcę, bo tata mnie nie kocha . Dopiero w kontaktach z rówieśnikami i starszymi osobami, zaczynają rozwijać w sobie wrażliwość skierowaną na innych. To taki pakiet startowy wrażliwości jaki zbiera się wraz z dojrzewaniem i obserwacją tego, jak nasze zachowania wpływają na innych. Kiedy człowiek jest już pełnoletni wcale nie przestaje być mniej wrażliwy, tylko przechodzi na nowy poziom funkcjonowania. Pojawia się konflikt pomiędzy interesami moimi i interesami innych, kiedy bierze się odpowiedzialność za swój los. Dziecko nie potrafi ukrywać emocji, dojrzały człowiek tak. Dlatego wydaje się, że ludzie stają się wtedy twardsi. Wszystko jednak zależy od predyspozycji i wyborów. Jedni starają się żyć zgodnie z tym co nakazuje im sumienie i choć zewnętrznie są twardzi oraz niedostępni, wystarczy zaobserwować co robią, aby zrozumieć że nie stracili wrażliwości. Inni jak pisał Achill zatracają się w pogoni za tym, aby mieć jak najwięcej wszystkiego, nawet po przysłowiowych " trupach".

[Hansel]

Ale dzieci też jak najbardziej potrafią być bardzo okrutne i złośliwe... Sam kiedyś czegoś takiego doświadczyłem od swoich rówieśników...

[1Prawda1]

Obserwatorze piszesz mądrze, ale nie tego tyczy się temat. Sprawa jest o wiele, wiele głębsza.

[1Prawda1]

Od jakiegoś czasu myślałem nad tematem o tym sztywnieniu ludzi z wiekiem. Doszedłem do dwóch odpowiedzi, gdzie jedna z nich jest prawdziwa. Jedną z nich jest to, że osobie odechciewa się piękna tylko dlatego, że nie umie się zaprzeć do niego bo wymaga ona czegoś co nie jest konieczne w jej życiu i jest niższe od tego piękna mimo, że doskonale wie iż to piękno prawić należy.

Druga odpowiedź jest taka, iż człowiek może po prostu z natury nie znać się na wielkim pięknie, przez co sprawia tylko pozory tego piękna, ponieważ ktoś kto się na nim zna nie zakańcza go. Jeśli kogoś zadziwiło, że po latach na przykład jego ukochana zesztywniała, stała się taka oschła, bezuczuciowa, a dawniej była taka delikatna to tą drugą odpowiedzią będzie tu właśnie to, że ona tak naprawdę nigdy tak samo miłości pod względem piękna, delikatności nie widziała jak on.

Pierwsza odpowiedź jest prawdziwa z modyfikacją, że ta rzecz może być konieczna i dotyczy ta odpowiedź wszystkich ludzi, którzy w przeszłości widzieli niewinną miłość, a z wiekiem bezpowrotnie z niej zrezygnowali. Powtarzam dotyczy to ich wszystkich, zostało to udowodnione.

Najprawdopodobniej tą rzeczą jest niechęć do wielkiej emocjonalności, która całkowicie błędnie przez dorosłych interpretowana jest jako niedojrzałość, chwiejność życia. Boją się ludzie z wiekiem oddawać potędze uczuć uważając, że jest to szpetne. Całkowity błąd niestety.

Tekst kolorowy oznacza prawdopodobieństwo.

Pozdrawiam, Prawda.

[1Prawda1]

Najprawdopodobniej tą rzeczą jest niechęć do wielkiej emocjonalności, która całkowicie błędnie przez dorosłych interpretowana jest jako niedojrzałość, chwiejność życia. Boją się ludzie z wiekiem oddawać potędze uczuć uważając, że jest to szpetne. Całkowity błąd niestety.

''Boją się ludzie z wiekiem oddawać potędze uczuć uważając, że jest to rzecz nie dająca pewności'' - Dlatego rezygnują, dlatego ludzie nazwałem to: sztywnieją z wiekiem, bo ciężko mi było to określić, a wielka to rzecz, dlatego mnie zainteresowała i miała związek z moim życiem. Dziękuję wszystkim za pomoc. Temat został całkowicie rozwiązany.

Naprawdę polecam rozwiązywać takie rzeczy.

Jeszcze raz gorąco dziękuję wszystkim.