Sztywnienie ludzi z wiekiem

[1Prawda1]

W sumie mądrze piszesz Danutko.

Xsenia. Przecież nie o to nam chodzi. Zakładasz, że filozofia Platona polega na śmierci głodowej, ale z honorem - bo człowiek żył pięknem. Hejtujesz go, a on nie zabraniał nikomu jeść. On tylko mówił o tym co jest istotne w naszym życiu, a co śmiertelne, mniej ważne.

[Xsenia]

Prawdo Po pierwsze nie zakładam, że filozofia Platona polega na śmierci głodowej. Mylny wniosek wyciągnąłeś z hipotetycznej sytuacji.
Po drugie nie hejtuję nikogo, a już najmniej jakichkolwiek filozofów, według mnie to jednak byli dość mądrzy ludzie, a ja takich uwielbiam Ponownie więc wyciągnąłeś błędny wniosek.
A po trzecie nawet jeśli bym się nie zgadzała z filozofią Platona (co nie jest całkowicie prawdą), to próbowałabym raczej zbijać jego teorie odpowiednimi argumentami. A jak widać nie dyskutuję tutaj z Platonem, tylko z Danut i to tylko o hipotetycznej sytuacji.
Bardzo negatywnie interpretujesz moje wypowiedzi Prawdo Dopowiadasz rzeczy, których w moich wypowiedziach nie ma. Spróbuj proszę zrozumieć co chcę przekazać moimi słowami i co miałam na myśli, proszę. Wtedy dyskusja będzie bardziej merytoryczna i może dojdziemy do jakiegoś konsensusu

[danut]

Jest oczywiste, że i Platonowi nie chodziło o nic nie robienie, leżenie pod gruszą, rozmyślanie i czekanie na śmierć, lub podanie przez innych jedzenia mu na tacy. Uduchowienie wcale nie na tym polega. Bardzo dobre są te przykłady z przetrwaniem tu możemy porównać dwa rożne podejścia do sprawy i wziąć za przykład obozy koncentracyjne - jedni zrobili wszystko by się tylko uratować, zdradzili innych, wydzierali im ostatnia kromkę chleba. Wszyscy byli głodni, ale kto był bardziej człowiekiem? Nad tym potrzeba się zastanowić, nie ratujemy swojego życia za wszelką cenę, bo nawet umierając z głodu można było swoją głodową cześć oddać innym, komuś na kim nam bardziej zależało niż na swoim tu zaistnieniu.

[1Prawda1]

Xseniu to opisz jak najszerzej co widzisz w głodzie takiego ważnego (oprócz tego że trzeba go zaspokoić).

[Xsenia]

O to co napisała Danut powyżej. O to, że nawet filozof musi jeść, spać i wydalać. Czyli robić rzeczy czysto materialne, z punktu widzenia osoby uduchowionej. Jak raz czy dwa odda kolację osobie potrzebującej, to tylko mu wyjdzie na dobre. Ale gdyby filozof musiał głodować i walczyć o jedzenie, by przetrwać, to albo by zginął, albo musiałby porzucić swoje uduchowienie.
A co jeśli ma dzieci? Pozwoli im głodować, bo chce by były uduchowione?

Według mnie najważniejsza jest równowaga pomiędzy tym co duchowe, a tym co cielesne. Nie można zajmować sie tylko duchem, a ciało traktować jako coś gorszego. Tak samo złe jest zajmowanie się tylko ciałem i jego pokusami, a nie zajmowanie się swoim duchem.

[Mirek]

[danut]

Xsenia uduchowienie w ogóle nie polega na samym filozofowaniu. Wnioski wyciąga się z życia, brania w nim udziału i przez wybór sposobu zmagania się z nim. Szkoły greckie do jakich uczęszczał Platon kładły nacisk na rozwój duchowy i w równym stopniu na rozwój fizyczny i jednocześnie zdobywało się w nich wiedzę. I chciałam przypomnieć, że filozofia tamtego okresu była "matką wszystkich nauk" to z niej wywodzi się matematyka, astronomia, fizyka, biologia jak i poezja. I absolutnie się z tym nie zgodzę co piszesz -" Ale gdyby filozof musiał głodować i walczyć o jedzenie, by przetrwać, to albo by zginął, albo musiałby porzucić swoje uduchowienie." - mamy w historii przepiękne przykłady, gdy mimo wielkich trudności ludzie nie ulegali zezwierzęceniu, pisał o czasach wojny podejmując ten temat Baczyński, bo to właśnie w takich sytuacjach człowiek sprawdza swoje człowieczeństwo i nie jest ważne to co wcześniej ktoś mówił, a to co czyni, jak się stosuje do głoszonych przez siebie pięknych haseł, jak sprawdza swoje uduchowienie w życiu.

[1Prawda1]

Xsenia piszesz o równowadze a ta stałość w pięknie wraz z jedzeniem jest tą równowagą, czekam co odpiszesz, wybacz, że męczę.

[Xsenia]

Xsenia uduchowienie w ogóle nie polega na samym filozofowaniu.

Uduchowienie polega na pracy nad duchem. Z tym sie zgodzę.

Szkoły greckie do jakich uczęszczał Platon kładły nacisk na rozwój duchowy i w równym stopniu na rozwój fizyczny i jednocześnie zdobywało się w nich wiedzę.

Nie istniały wtedy "szkoły greckie". Ale fakt faktem, że w nauczaniu dzieci kładziono nacisk na kształtowanie harmonii ducha i ciała.

I absolutnie się z tym nie zgodzę co piszesz -" Ale gdyby filozof musiał głodować i walczyć o jedzenie, by przetrwać, to albo by zginął, albo musiałby porzucić swoje uduchowienie."

Zwłaszcza Platon musiał głodować, pochodząc z bogatej i wpływowej rodziny, i odbierając staranne nauczanie u nauczycieli, którym trzeba było płacić.

mamy w historii przepiękne przykłady, gdy mimo wielkich trudności ludzie nie ulegali zezwierzęceniu, pisał o czasach wojny podejmując ten temat Baczyński, bo to właśnie w takich sytuacjach człowiek sprawdza swoje człowieczeństwo i nie jest ważne to co wcześniej ktoś mówił, a to co czyni, jak się stosuje do głoszonych przez siebie pięknych haseł, jak sprawdza swoje uduchowienie w życiu.

Mamy też większą ilość przykładów, kiedy ludzie decydowali się na gorszące rzeczy by tylko przeżyć. Człowieczeństwa w wojnie nie znajdziesz wiele. Poczytaj "Medaliony" Zofii Nałkowskiej.

Xsenia piszesz o równowadze a ta stałość w pięknie wraz z jedzeniem jest tą równowagą, czekam co odpiszesz, wybacz, że męczę.

Nie męczysz. Jeśli potrafisz zachować równowagę pomiędzy tym pięknem uduchowionym, a ciałem i jego potrzebami, to jest super i tak ma być. Tylko, za przeproszeniem, jakoś nie widzę piękna w wydalaniu, rodzeniu dziecka, czy innych sytuacjach typowo cielesnych. Nie potrafię patrzeć twoimi oczami Prawdo, choć bardzo tego żałuję. Ja widzę piękno tylko w przyrodzie, w chmurach na niebie, w kwiatku i zwierzęciu, w chwilach i momentach. Ale niestety, nie widzę go ciągle i zawsze. Ale może dlatego, że są to dla mnie momenty i krótkie chwile, to doceniam je bardziej, niż gdybym widziała je ciągle.

[danut]

Nie istniały szkoły greckie, bo założycielem Akademii Ateńskiej był dopiero sam Platon, ale nauka w nich odbywała się na tych samych zasadach co nauczanie sofistów, to akurat w samym wychowaniu i nauczaniu nie było wielkiej różnicy.