Forum Spirytystyczne

Dlaczego ludzie się nie otwierają na innych i nie chcą zaufać im?

Bo zostali wiele razy oszukani i wykorzystani, wiec teraz są ostrożni.

co rozumiesz przez zrozumieć i otworzyć?
To, że nie zgadzam się Toba w wielu kwestiach nie znaczy, że nie jestem otwarty i Ci nie ufam. gdybym nie był otwarty i Ci nie ufał nie rozmawiałbym z Tobą

Prawdo,

zbyt głębokie jest Twoje pytanie. Czy Ty aby nie chcesz się zapętlić? Jeśli masz z kimś problem a nie zależy Ci na pogłębieniu relacji z tym kimś to po prostu zaniechaj kontaktów. Jeśli chcesz by zaufała Ci osoba, którą darzysz ogromnym uczuciem, musisz zabiegać o to zaufanie szczerym oddaniem się tym zabiegom.

Ja np zostałam sama ze sobą, ze swoimi myślami. Mówię tu w odniesieniu do dorosłych, bowiem są ze mną dzieci moje, więc nie jestem sama. Z jednej strony jest mi dobrze, bo wiem, że tak musi być i nie walczę z tym, z drugiej zaś strony, chętnie wyszłabym do ludzi, ale po co? Tylko po to by własnie doświadczyć tego o czym Ty piszesz, Prawdo? Brak zaufania i to zimno bijące od ludzi, ich złe myślenie o drugim człowieku przeraża i napawa obrzydzeniem. Brzydzę się obłudą, fałszem, chęcią zysku i krzywdzeniem innych tylko po to by osiągnąć bogactwo materialne. Ludzie dziś żyją materialnie. Walczą o to, co zdobyli ciężką pracą, nawet ze swymi dziećmi. To żałosne. Dystans to chłód i zimno uczuć. Brak miłości do siebie samego a tym samym do innych. Nadęte bufony.

Wszędzie szerzy się zazdrość. Ja tam nie zazdroszczę tym,którzy majątki zbili na cudzej krzywdzie, bo zło ich dosięgnie. Mogę zazdrościć, ale tak po ludzku, tak prosto z serca, tego, jak ktoś ciężką pracą i miłością doszedł do bogactwa. Wtedy to widać jak na dłoni. Takiego człowieka poznam z daleka. Bo traktuje on wszystkich z szacunkiem i nikogo nie krzywdzi. Sprawiedliwe traktowanie jest bardzo cenną cechą przywódcy. Jeśli ktoś nie traktuje sprawiedliwie ludzi, będzie mu to policzone na jego niekorzyść.

Dystans między ludźmi więc czasem bywa konieczny, a niekoniecznie bywa czymś złym w swej istocie. Bowiem dystans może być ograniczony czasowo, dla samego przemyślenia pewnych sytuacji życiowych.

1Prawda1 pisze:Dlaczego ludzie się nie otwierają na innych i nie chcą zaufać im?

Tak jak to napisała Xsenia, po prostu się boją tego cierpienia. Budować zaufanie można latami, stracić go - przez kilka głupich słów w ciągu kilku sekund, lub gdy człowiek kieruje się instynktami.

Pawełek pisze:Budować zaufanie można latami, stracić go - przez kilka głupich słów w ciągu kilku sekund, lub gdy człowiek kieruje się instynktami.

hmm... mysle ze prawidłowa postawa to wyrozumiałośc w takich momentach - każdy ma prawo się zagubić, każdy ma prawo popełniać błędy.Zwłaszcza, jeśli robi to z głupoty (niewiedzy) lub pod wpływem zwierzęcych instynktów. Wydaje mi się, że brak zaufania do akich osób jest błędnym kołem. Nie oznacza o, że należy akceptować takie zachowania. Ale wydaje mi się że kara jest niewspółmierna do winy w tych wypadkach. Wrócę tu do pytanie które kiedyś zadałem w podobnym temacie, czy ukarałbyś niewidomego, ze przypadkiem Cie potrącił na ulicy? u obowiązuje ta sama zasada. Ktoś po prostu jet zbyt kaleki aby poradzić sobie z sytuacjami z jakimi się zmaga.

Myslę, że większym problemme sa ludzie którzy robią cos świadomie. Wiedzą, że maja wybór i na czym ten wybór polega a wybierają i tak i tak tę gorsza opcję.

Achill pisze:

Pawełek pisze:Budować zaufanie można latami, stracić go - przez kilka głupich słów w ciągu kilku sekund, lub gdy człowiek kieruje się instynktami.

hmm... mysle ze prawidłowa postawa to wyrozumiałośc w takich momentach - każdy ma prawo się zagubić, każdy ma prawo popełniać błędy.Zwłaszcza, jeśli robi to z głupoty (niewiedzy) lub pod wpływem zwierzęcych instynktów. Wydaje mi się, że brak zaufania do akich osób jest błędnym kołem. Nie oznacza o, że należy akceptować takie zachowania. Ale wydaje mi się że kara jest niewspółmierna do winy w tych wypadkach. Wrócę tu do pytanie które kiedyś zadałem w podobnym temacie, czy ukarałbyś niewidomego, ze przypadkiem Cie potrącił na ulicy? u obowiązuje ta sama zasada. Ktoś po prostu jet zbyt kaleki aby poradzić sobie z sytuacjami z jakimi się zmaga.

Myślę, że większym problemem sa ludzie którzy robią coś świadomie. Wiedzą, że maja wybór i na czym ten wybór polega a wybierają i tak i tak tę gorsza opcję.

Pisałem w odniesieniu do wszystkich ludzi, bo jak wiemy to wyrozumiałość powoli zatraca się w wartościach człowieka. Do każdego przypadku trzeba podejść indywidualnie i zadecydować, ale według mnie każdy zasługuje na tą drugą szansę, szczególnie gdy jest strasznie zdeterminowany do poprawy i naprawy poprzednich błędów.

jest granica między wyrozumiałością a "tumiwisizmem". wyrozumiałość to zrozumienie ludzkiej niedoskonałości, chroni nas samych od gniewu a wiec zapętlenia się i stworzenia spirali zła i otwiera drogę do niesienia dalszego wsparcia.
Pamietajmy, że wyrozumiałość to forma interakcji. wymaga czynnej relacji między stronami. Nie możesz okazac komuś wyrozumiałości nie mając już z ta osoba kontaktu. To znaczy możesz ale jest ona bezwartościowa, bo niczego nie wnosi żadnej ze stron.

Achill to pytanie nie było to Ciebie tylko ogólnie.