Forum Spirytystyczne

Pytanie tak postawione może skutkować bardzo ciekawymi przemyśleniami.
Przeważnie nie jest brane pod uwagę, albo spychane na bliżej nie określone kiedyś tam, a uczciwe przemyślenie tematu może zapobiec sytuacji typu: już za późno , czemu o tym wcześniej nie pomyślałem?.

A dlaczego chcemy cokolwiek zmieniać dopiero w obliczu śmierci? Czy śmierć ma taką magiczną moc, że ludzie zaczynają się nawracać w jej obliczu, nawet Ci co wcześniej z niej drwili sobie?

Opłaciłabym sobie miejsce w kolumbarium i załatwiła u notariusza sprawy spadkowe.

Jeśli o mnie chodzi, skupiłbym się na rodzinie. Załatwiłbym wszystkie formalne sprawy, np. z bankami. Chciałbym aby moi bliscy upewnili się, że rozstajemy się tylko na jakiś czas i jeśli tylko będzie to możliwe, będę wspierał ich na drodze rozwoju. I tak w ciągu ostatniego roku wiele zmieniłem w swoim życiu - mam nadzieję na lepsze. Staram się zmieniać już i teraz. A śmierci jakoś się panicznie nie boję. Raczej obawiam, jak każdy człowiek wielkiej i nieodwracalnej zmiany w życiu.

Nic bym nie zrobiła Dalej aż do końca chodziłabym do pracy, zajmowała się dziećmi i kotem oraz domem. Nie robiłabym niczego specjalnego. Nie nawróciłabym się by uniknąć losu, nie zaczęłabym nagle chodzić do kościoła i nie zmieniłabym swoich poglądów. I dlaczego 3 miesiące? Nie można by krócej? Raczej odetchnęłabym, że w końcu moje życie się kończy.