Podstawy filozofii spirytystycznej - Vanessa Anseloni

[Voldo]

Cóż, myśl o tym, że dobijamy do doskonałości po to, by znów stać się niedoskonałymi, jest przynajmniej jak dla mnie troszkę dobijająca...
To tak samo, jakbym budował dom, zbudował go, zniszczył i budował dokładnie to samo od nowa. I tak w kółeczko. Tylko po co...

Więc ja jednak pozostanę przy koncepcji, że rozwijamy się, by się rozwinąć. A nie odkrywamy się po to, by i tak zapomnieć.

Ale tak w ramach dyskusji... Powiedzmy, że pierwszy raz się rozwinęliśmy do końca i zapomnieliśmy o wszystkim... Żeby było spirytystycznie, to nie możemy nie być kimś, kim byliśmy (bo to by się równało z niebytem) - więc odkrywamy się na nowo. Czyli w sumie, z góry ustalone jest, kim będziemy... Więc wykonujemy robotę głupiego, bo czego byśmy nie zrobili to i tak skończymy tak, że będziemy tym, kim byliśmy...

[jario]

mysle ze ta doskonalosc jest tak odlegla od naszego poziomu ze chyba nie dostrzegli bysmy jej.Poza tym wydaje mi sie ze bog w swojej wielkiej madrosci przygotowal nam alternatywe tak madra ze i tak bysmy jej pewnie teraz nie pojeli do konca ale na pewno w swej wielkiej dobroci nie pozwoli na to zeby byla jakkolwiek dla kogos krzywdzaca.

[konrad]

Moje propozycja jest więc taka: skupmy się naszym rozwoju i na szybszym stawaniu się jeszcze lepszym człowiekiem, bo dzięki temu prędzej zobaczymy, jak to rzeczywiście w przyszłości jest

Dodam jeszcze jedno - moim zdaniem ta teoria o tym, że wracamy do zera, jest raczej mało prawdopodobna z jednego względu: z zaświatów nie płynie informacja o tym, że jakieś Duchy wyższe nagle zniknęły, a przecież to powinna być konsekwencja takiego stanu rzeczy. Np. wyobraźmy sobie, że wracamy na tamtą stronę i chcemy znaleźć jakiegoś Ducha, ale słyszymy: "Nie ma go już wśród nas. Wyzerował się i jest teraz kijanką". Takiej informacji nie ma, a wręcz przeciwnie - Duchy mówią, że Duch nigdy się nie cofa.

[cthulhu87]

Z drugiej strony takie "wyzerowanie" mogłoby nastapić ze wszystkimi duchami, na końcu istnienia wszechświata, gdy już wszyscy osiągną najwyższy stopień rozwoju... Jest taka teoria, że wszechświat kiedyś przestanie się rozszerzać i zacznie się kurczyć, wracając do początku, potem znów nastąpi wielki wybuch i wszystko zacznie się od nowa. Gdyby np. materia była ograniczona, skończona byłaby też ilość jej możliwych kombinacji, a więc świat powracałby w różnych wersjach, aż w końcu znowu uformowałby się taki jak jest teraz - i tak w nieskończoność. Tym samym każda przemijająca chwila tak naprawdę trwałaby wiecznie, gdyby czas zatoczył koło

[konrad]

Z drugiej strony takie "wyzerowanie" mogłoby nastapić ze wszystkimi duchami, na końcu istnienia wszechświata, gdy już wszyscy osiągną najwyższy stopień rozwoju... Jest taka teoria, że wszechświat kiedyś przestanie się rozszerzać i zacznie się kurczyć, wracając do początku, potem znów nastąpi wielki wybuch i wszystko zacznie się od nowa. Gdyby np. materia była ograniczona, skończona byłaby też ilość jej możliwych kombinacji, a więc świat powracałby w różnych wersjach, aż w końcu znowu uformowałby się taki jak jest teraz - i tak w nieskończoność. Tym samym każda przemijająca chwila tak naprawdę trwałaby wiecznie, gdyby czas zatoczył koło

Ale tej teorii przeczy z kolei twierdzenie, że Bóg nie przestaje tworzyć kolejnych Duchów Aby świat się mógł w ten sposób wyzerować, potrzebowalibyśmy pewnego czasu, żeby najmłodsze Duchy mogły osiągnąć doskonałość, a jednocześnie przez ten czas nikt nie mógłby już być tworzony, przynajmnie do czasu wyzerowania.

[methyl]

Często spotykam się u ludzi z pewnym zarzutem w stosunku do Boga. A mianowicie mają mu za nielogiczne to, że będąc wszechmocnym nie mógł stworzyc ludzi od razu doskonałymi.
Wydaje mi się, że nawet Bóg nie miał w tym przypadku żadnego wyboru.
Prosty eksperyment myslowy utwierdził mnie w przekonaniu, że to co zostało przez Niego stworzone jest doskonałe.

1. Bóg może uczynić wszystko, ale tylko to, co jest logiczne i sensowne.

2. Jak powiadają Duchy, szczęście płynie z poczucia dobrze wykonanej pracy, zatem ktos kto nie pracuje nie może być szczęśliwy. Komu się wydaje, że może istnieć w nirwanie po wieczność nie robiąc nic tylko kontemplując lub marząc o niebieskich migdałach rozczaruje się srodze.

3. Gdyby zatem Bóg miał możliwość stworzyc Ducha doskonałego, znaczyło by to ,że Duch ów nie potrzebowałby już czynić żadnych wysiłków w celu własnego rozwoju a co za tym idzie pozbawiony byłby odczuwania szczęśliwości więć nie byłby tworem doskonałym.

4. ...chciałem jeszcze przytoczyć parę argumentów, ale myślą zabrnąłem w tak odległe rejony że mózg mi sie chyba zlasował

[Voldo]

Pomijając to, że poprzez wcielenia rozwijamy swoją osobowość, indywidualność.
Gdybyśmy byli stworzeni doskonali wszyscy naraz, to każdy by był taki sam.

Wielki wybuch wielkim wybuchem... Ale czy mi się tylko wydaje, czy to dotyczy materii, a nie sfery duchowej?

[cthulhu87]

Wielki wybuch wielkim wybuchem... Ale czy mi się tylko wydaje, czy to dotyczy materii, a nie sfery duchowej?

Powiedziałbym, że dotyczy raczej natury jako całości, nie tylko materii. W końcu świat nie jest złożony tylko z materii (niektórzy w ogóle uważają, że pojęcie materii, energii itd. to tylko idee mające obrazować nasze doświadczanie rzeczywistości, być może dalekie od tego jaki świat jest naprawdę). W każdym razie Kardec w czym jest spirytyzm zrobił ciekawa rzecz, bo wspomniał, że spirytyzm odkrył istnienie duchów rozumianych jako kolejny element przyrody, porównując je do "małych żyjątek", o których nic nie wiedziano przed wynalezieniem mikroskopu - można by powiedzieć, że zaświaty są więc częścią szeroko pojętej natury, a nie miejscem domniemanych cudów.
A wracając do koncepcji cyklicznego czasu i wiecznego powrotu minionych zdarzeń, wydaje mi się, że tu jest dalece ważniejszy problem - determinizm. Jeśli ta teoria byłaby prawdą, robilibyśmy mechanicznie to co i tak musielibyśmy robić (nawet o tym nie wiedząc), a więc nie mielibyśmy wolnej woli. Nie wiem jak pogodzić wolną wolę z ideą wiecznego powrotu.

Komu się wydaje, że może istnieć w nirwanie po wieczność nie robiąc nic tylko kontemplując lub marząc o niebieskich migdałach rozczaruje się srodze.

Methyl, ale ci którzy wierzą w nirwanę, odrzucają jakiekolwiek trwałe ego - a więc raczej są przekonani, że ich indywidualność nie będzie istnieć. Będą jak kropla wpadająca do morza. Nie ma tu mowy o żadnej kontemplacji, ale o rozpłynięciu się, rozpuszczeniu itd. Takich stanów doświadczają np. mistycy gdy doświadczają "zatracenia się w Bogu" czy "utonięcia w światłości". Wydaje mi się, że w takim stanie nie byłoby myślenia w jakiejkolwiek formie.

[atalia]

Czytam tak sobie Wasze wypowiedzi i jedno mnie w nich uderza-Bog postrzegany jest przez Was jako jakiś odrębny byt duchowy,stojący na zewnątrz,poza światem,będący jakąś formą "osoby duchowej",gdy tymczasem dla mnie jest On Duchem przenikającym każda najmniejszą cząstkę materialną ergo obecnym wszędzie i we wszystkim.
A snuta tu przez Was teoria "wyzerowania się' jakoś do mnie nie bardzo przemawia-sądzę,ze raczej jest tak,że po serii wcieleń finalnie roztapiamy się w boskim oceanie,czyli wracamy do punktu z którego wyszlismy.Czy jest stamtąd powrót? Hmmm...

[Krzysztoff]

Czytam tak sobie Wasze wypowiedzi i jedno mnie w nich uderza-Bog postrzegany jest przez Was jako jakiś odrębny byt duchowy,stojący na zewnątrz,poza światem,będący jakąś formą "osoby duchowej",gdy tymczasem dla mnie jest On Duchem przenikającym każda najmniejszą cząstkę materialną ergo obecnym wszędzie i we wszystkim.
A snuta tu przez Was teoria "wyzerowania się' jakoś do mnie nie bardzo przemawia-sądzę,ze raczej jest tak,że po serii wcieleń finalnie roztapiamy się w boskim oceanie,czyli wracamy do punktu z którego wyszlismy.Czy jest stamtąd powrót? Hmmm...

Atalio otworzyłaś chyba kolejny bardzo ciekawy temat do dyskusji - Bóg jako istota odrębna czy przenikająca wszystko część wszechświata ....
no i już prawie miałem napisać swoje "uczone przemyślenia" i w międzyczasie natrafiłem na takie podobne pytanie w KD ... zacytuję

Czy Bóg jest istotą samoistną, czy, jak sądzą niektórzy, wypadkową wszystkich sił i wszystkich inteligencji wszechświata?
"Gdyby Bóg był tym, nie byłby Bogiem, gdyż wówczas byłby skutkiem, a nie przyczyną - nie może być równocześnie jednym i drugim. Bóg istnieje, w to nie można wątpić, a to jest rzecz główna - wierzcie mi i nie zapuszczajcie się dalej. Zbłądzilibyście w labiryncie i nie stalibyście się lepszymi, przeciwnie, stalibyście się pyszniejszymi, ponieważ sądzilibyście, że wiecie nieco więcej, a przecież nic byście nie wiedzieli. Pytajcie się raczej o wasze niedoskonałości i baczcie, jak byście je naprawili, a to będzie wam użyteczniejsze, niż oglądanie się za tym, na co nie możecie jeszcze otrzymać odpowiedzi".