Pierwotny Cel Spirytyzmu

[atalia]

Sigma napisał:" Jezus przyszedł, aby to Prawo wypełnić"
Jakie Prawo, czy to głoszące "oko za oko, ząb za ząb"? Czy może to mówiące o wytracaniu całych narodów, czy też dopuszczające karanie dzieci za grzechy ojców do n-tego pokolenia włącznie?

[sigma]

Sigma napisał:" Jezus przyszedł, aby to Prawo wypełnić"
Jakie Prawo, czy to głoszące "oko za oko, ząb za ząb"? Czy może to mówiące o wytracaniu całych narodów, czy też dopuszczające karanie dzieci za grzechy ojców do n-tego pokolenia włącznie?

Atalio, Jezus Chrystus wziął na siebie nasze grzechy, zaniósł je na Krzyż, tam umarł za nasze grzechy, później zaś zmartwychwstał. Na tym polega nowotestamentowe wypełnienie Prawa starotestamentowego. Wiara w moc tej właśnie ofiary Jezusa Chrystusa jest istotą chrześcijaństwa, niezależnie od wyznania. Wierze tej powinna towarzyszyć gotowość do chodzenia ścieżkami Chrystusa.

Starotestamentowym tzw. "archetypem" Jezusa Chrystusa był baranek. Zresztą z ofiarnictwem, w tym także z ludzi, mamy do czynienia w różnych religiach

Różnica polega na tym że Chrystus złożył siebie w ofierze raz, ta ofiara jest niepowtarzalna.

[sigma]

Pytanie czy poprzez własne doświadczenie nie można dojść do podobnych wniosków, co przyjmując prawdy objawione? ...

Czym innym jest przyjmowanie tego co objawione, a czym innym słuchanie kazań zastrachanych w dzieciństwie ludków. To są, tak naprawdę, dwie różne rzeczy. Zwłaszcza biorąc pod uwagę to że osoby świeckie zaangażowane w życie Kościoła bywa że nie wiedzą czy np. Księga Izajasza przynależy do kanonu staro-, czy nowotestamentowego. Niewiedza tam panująca jest porażająca, echo jej zaś można znaleźć w niektórych wpisach tu na forum.

[atalia]

Może i nie jestem znawcą ST i NT ,a tym bardziej interpretatorem wymienionych, ale do niedawna byłam wojującą ateistką - właśnie na skutek dogmatów o odkupieniu, niepokalanym poczęciu i wielu innych. Wiec proszę, nie włączajmy juz tej samej zdartej płyty.
Czy Kardeca owe dogmaty uwierały równie mocno?

[000Lukas000]

Ciekawi mnie czy coś wielkiego by się stało Jezusowi lub jego nauką gdyby wykluczyć niepokalane poczęcie, po co zaszczepiać ludziom takie bzdury, gdy one nie zmieniają wartości nauk.

[konrad]

Oczyściłem nieco temat, bo chyba zaczął iść w niewłaściwą stronę. Przypominam o regulaminie forum i wzajemnym szacunku.

Ponieważ tematy religijne wywołują właśnie wiele emocji, ja staram się ich unikać. Odpowiadając jednak na pytanie z pierwszego postu i o to, czy spirytyści powinni uczestniczyć w życiu różnych wspólnot religijnych, odpowiem:
- tak, jeśli z tymi wspólnotami się identyfikują i czynią to ze szczerych pobudek
- nie, jeśli robią to tylko po to, by kogoś do czegoś przekonać czy też wywołać jakąś rewolucję od środka.

[000Lukas000]

A jeśli nie chodzi o przekonywanie a raczej pokazanie swoim zachowaniem i czynami że obraz spirytyzmu jest błędnie kreowany i że nie jest sprzeczny z zasadami chrześcijaństwa? O to mi głównie chodziło, bo wiadome że nie chodzi o przekonywanie.

[konrad]

Myślę, że tutaj akurat postawa spirytystów nie byłaby problemem. Bardziej obawiam się o to, że osoba, która w takiej wspólnocie zamanifestowałaby swoje przekonania, zostałaby szybko z tej wspólnoty wykluczona.

[000Lukas000]

Nie no mamy XXI wiek. Ekskomunika to chyba nie te czasy, przynajmniej w stosunku do szaraczków.

[konrad]

Nie no mamy XXI wiek. Ekskomunika to chyba nie te czasy, przynajmniej w stosunku do szaraczków.

Nie chodzi o oficjalne wykluczenie ze wspólnoty w rodzaju ekskomuniki, choć i tego nie należy wykluczać. Raczej mam na myśli taki zwykły ostracyzm i wytykanie palcami, który przerodzi się albo w chęć "nawrócenia" Cię na właściwą ścieżkę, albo zakaz brania udziału w spotkaniach. Pamiętaj, że taka wspólnota traktowałaby Ciebie stereotypowo jako grzesznika... Byłbyś traktowany w takiej wspólnocie na tej samej zasadzie jak zadeklarowany homoseksualista, małżeństwo żyjące bez ślubu, panna z dzieckiem, rozwodnik itp. Czy tacy ludzie są akceptowani w Kościele Katolickim albo innym? Raczej nie, a jeśli tak, to tylko wtedy gdy nie będą żyli w grzechu.

Najlepszym przykładem tutaj będzie choćby Chico Xavier, który czuł się dobrze w kościele katolickim, ale został z niego wykluczony.