Spirytyści na Facebooku !

[Noke]

Polubione, gratuluje pomysłu :>

[Xsenia]

Wybaczcie, że się wyłamię, ale nie czuję potrzeby zakładania profilu facebook'owego. A tym bardziej nie widzę potrzeby "laikowania" jakichkolwiek stron (a kiedyś laik oznaczało człowieka nieznającego się na danej rzeczy, niekompetentnego w danej dziedzinie; dyletant; profan, amator).

Jeśli jakiś profil lubi pięć osób na krzyż, nikt się nim nie zainteresuje. Jeśli lubią go tysiące osób, to nie dość, że zwiększa się wiarygodność danej grupy, to jeszcze często zaczynają się nią interesować ludzie z zewnątrz,

Jeśli ktoś szuka wiedzy, to ją znajdzie. A przekonywanie na "siłę" niedowiarków (bo im nas więcej tym lepiej: dla kogo?) za bardzo mi przypomina ekspansję chrześcijaństwa, która za dobra nie była. Dlaczego wiarygodność czegokolwiek ma wyznaczać ilość "laikujących" osób? A jeśli ktoś założy profil "lubię pedofilii" i znajdzie się 1000 amatorów tego profilu, to oni też staja się wiarygodni???.
Ja rozumiem, że żyjemy w dobie informatyki i internetu, ale "na siłę" przekonywać nikogo nie mam zamiaru.

[Krzysztoff]

Nie chodzi o przekonywanie kogoś (na pewno nie na siłę) - raczej o sprawienie żeby wiedza o spirytyzmie i moralne przekazy spirytystyczne były bardziej dostępne w internecie , głównie w wyszukiwarce pojawiały się na wyższych pozycjach .
Do tego potrzebny jest facebook, rozsianie wielu linków do strony po całym internecie itd... no niestety tak jest
Czy ktoś z tego skorzysta to już inna sprawa.

Ale zgadzam się z Tobą , że wsadzanie za dużo "pary" w tego typu działanie jest bez sensu i przypomina działania katolików skoncentrowane na ekspansji (jak najwięcej kościołów, jak najwięcej wiernych , jak najwięcej na tacę)

[kalatala]

Xseniu, to nie tak, jak to widzisz. "Lajkowanie" wpływa na pozycjonowanie treści w internecie, a im wyższa pozycja, tym łatwiej osobie poszukującej różnych odpowiedzi wpaść na takie informacje. Z naszej strony jest to pomoc dla tych osób, aby łatwiej mogły znaleźć wartości, których poszukują. Oczywiście nikt tu od Ciebie nie wymaga zakładania konta ani lajkowania, Konrad raczej użył takiej formy przekazu, aby przekonać tych, co się wahają

Co do przekonywania innych do naszych przekonań, to i mi się to kojarzy z inwazją chrześcijaństwa. Osobiście czuję się w pozycji pomiędzy młotem a kowadłem, gdyż Spirytyzm jasno przestrzega przed "wtajemniczaniem" osób które nie są gotowe na tego typu rewelacje, ale z drugiej strony jak ocenić czy ktoś jest gotowy? Niby powinniśmy unikać indokrynacji, ale jak dotrzeć do tych, którzy rzeczywiście szukają? Osobiście ostatnio zaczęłam robić obrazki z pytaniami z KD i wrzucać je na Facebooka. Wydaje mi się, że to niezły kompromis - osoba nie zainteresowana duchową strona życia zignoruje taki post (albo mnie usunie ze znajomych), zaś osoba poszukująca sensu w życiu może się zainteresować i sprawdzić co to za Księga Duchów.

[Xsenia]

No cóż. Ja tu trafiłam dzięki staremu dobremu gogle Po prostu nie przepadam za facebookiem i na 100% nie założę tam profilu. Ale mogę "laikować" na innych stronach, i forach do których należę. Choć z moich doświadczeń wynika, że zainteresowanie duchami i wampirami jest bardzo duże, ale zainteresowanie duszą i rozwojem duchowym jest raczej małe. Czy to nie dziwne?

[juniperus]

zainteresowanie duchami i wampirami jest bardzo duże, ale zainteresowanie duszą i rozwojem duchowym jest raczej małe. Czy to nie dziwne?

Nie dziwne. Wynika to z małej wiedzy, to jest braku poczucia tożsamości człowieka i powiązania z pojęciem "duch". Wielu boi się duchów, choć sami nimi jesteśmy. Brak zrozumienia tych pojęć prowadzi do złych wniosków, że duch to straszna zjawa, coś nieznanego, a człowiek to człowiek. A rzeczywistość jest tak łatwa - człowiek to duch w skórce.

[Xsenia]

No właśnie. Dlaczego człowiek tak bardzo boi się nieznanego? Przecież nie każde nieznane jest złe. Dlaczego, jeśli człowiek spotyka się z czymś czego nie potrafi wytłumaczyć, to temu zaprzecza? Logika ludzka jest bardzo pokręcona

[juniperus]

Ponieważ człowiek to strachliwa, płytka istota, która jeśli czegoś nie widziała to uważa, że tego nie ma, a jeśli czegoś nie rozumie, uważa to za nienormalne. Brak wiedzy + niska świadomość (poziom rozwoju) ducha i mamy odpowiedź

[Signus]

Ludzie skąpani w materializmie boją się nieznanego ponieważ jeśli coś jest nieznane to być może im zagraża. A najgorsza rzecz dla materialisty to to jak umrze i straci cały swój dobytek i pozycję społeczną. No i pozostaje jeszcze fundamentalizm czy to wynikający z religii czy z nauki każdy upośledza postrzeganie rzeczywistości

[kakofonia myśli]

Myślę, że boimy się nieznanego, gdyż nasz konformistyczny mózg po prostu świetnie czuje się w znajomym sobie "środowisku". Gdybyśmy, jako dzieci obserwowali latające słonie byłyby one dla nas naturalne; gdybyśmy zobaczyli latającego słonia dzisiaj (posiadając wiedzę, że słonie nie latają) pewnie sytuacja by nas przeraziła. Wszystko rozbija się o szufladki, w których jesteśmy od urodzenia zamykani. Przecież nie boimy się tylko nieznanego w postaci zaświatów, ale również zmian dotyczących naszego życia doczesnego. Ile osób tkwi w związkach bez przyszłości, gdyż boi się wyrwać z okowów rutyny, stagnacji, gdyż po prostu boi się, że to co może nadejść w przyszłości okaże się gorsze od tego, co ma w tej chwili. Właściwie przykłady można by mnożyć. Po prostu łatwo przyzwyczajamy się do tego, co mamy, co znamy, w czym w jakiś, choć czasem paradoksalny sposób, czujemy się pewnie