autor: Achill » 29 wrz 2014, 13:28
Krzysztof to można traktować jako bład tlumaczenia jesli chcemy to tłumaczyc dosłownie. Ja uważam, że ludzie po prostu nie czytają przypisów, ktore często tlumaczą intencję tłumacza w sytuacjach spornych. użyte tu słowa są prawidłowe, ich znaczenie jednak jest symboliczne co tłumaczą uwarunkowania kulturowe.
To kilka komentarzy biblistów do cytowanego przez Mirka fragmentu z Ew. Jana jak i do Psalmu 82.
J 10,34. Nowym momentem w polemice jest przytoczony przez Jezusa tekst starotestamentowy. Określenie Prawo, do którego Żydzi przywiązywali tak wielką wagę, obejmuje nie tylko (jak w zbiorze żydowskim Pisma Świętego ST) Pięcioksiąg wraz z urywkami innych ksiąg o charakterze prawnym, ale było często używane jako synonim całego ST (por. Rz 3,19 n; 1 Kor 14,21). Ponieważ Żydzi wysuwają przeciw Jezusowi zarzut na podstawie interpretacji Prawa, odpowiada On argumentem zaczerpniętym z tego samego źródła, ze ST. Psalmista upomina w przytoczonej pieśni wybitnych mężów Izraela (szczególnie sędziów) przypominając ich specjalną (w teokratycznym społeczeństwie) godność, określaną mianem „synów Boga” i (w paralelnej drugiej części Psalmu, tutaj nie przytaczanej) „synów Najwyższego”. Słowa Psalmu rozumiano prawdopodobnie w czasach Jezusa szerzej, nie tylko co do sędziów, ale wszystkich słuchaczy ST. Jeżeli ci, do których to słowo zostało skierowane (konkretnie: niesprawiedliwi sędziowie), otrzymują ten zaszczytny tytuł, to o wiele bardziej przysługuje on Wysłannikowi Ojca, Jezusowi, który dowiódł czynami pełnymi świętości swego boskiego pochodzenia.
Psalm 82, podobny pod względem treści do Ps 58, jest ułożony na sposób mowy prorockiej. Bóg zwraca się w nim przeciwko niesprawiedliwym sędziom, zarzucając im stronniczość na niekorzyść biednych i wzywając ich do poszanowania Prawa i sprawiedliwości (w. 2-4). Postępowanie ich może doprowadzić do zupełnego załamania się ładu społecznego (w. 5), toteż grozi im rychła zguba, jeśli nie będą godnie sprawowali swego wysokiego urzędu (w. 6n). Ostatni wiersz, recytowany może przez zebrany lud, jest prośbą, by Bóg przywrócił naruszony porządek prawny nie tylko w Izraelu, lecz na całym świecie. — Dla wprowadzenia w swój utwór momentu dramatycznego Autor posłużył się jako tworzywem literackim motywami mitologicznymi, zaczerpniętymi z wyobrażeń o zgromadzeniu bogów i o ukaraniu winnych bogów. Wyraźne echo tekstów prorockich w Psalmie wskazuje na jego stosunkowo późne pochodzenie.
do wiersza 6:
6n. Niesumienni sędziowie mimo swej wysokiej godności będą ukarani niechybną zgubą, jak mityczni bogowie za swe przewinienia zostali ukarani śmiercią. Ten sam element mitologiczny, szerzej rozwinięty, służy za szatę literacką u Iz 14,13-15; Ez 28,11-19. — Słowami wiersza 6 posłużył się Chrystus (J 10,34-36) na dowód, że nie dopuścił się bluźnierstwa, nazywając się Synem Bożym.
zródło: Biblia Poznańska
Tłumić potrzeby pospolite (...) materialne; stwarzać potrzeby intelektualne i podniosłe. Zmagać się, walczyć (...) za postęp ludzi i światów.(...) Kochać prawdę i sprawiedliwość (...) miłosierdzie, życzliwość, oto tajemnica szczęścia (...) oto obowiązek