Sztywnienie ludzi z wiekiem

[1Prawda1]

Xsenia pisałaś wcześniej o tym, że człowiek który jest odpowiedzialny za swoje życie nie może aż tak jak dziecko oddawać się rozwojowi. Zatem mam do Ciebie ciekawe pytanie: Nie uważasz, bo ja uważam, że człowiek powinien się NIE PODDAWAĆ i pamiętać o sobie, o pięknie jakie w nim było, gdy był dzieckiem? Że sztywniejąc przez pracę itp. staje się brzydszy A TO JEGO OBOWIĄZKIEM JEST: BYĆ STAŁYM W PIĘKNIE?

[Xsenia]

Xsenia pisałaś wcześniej o tym, że człowiek który jest odpowiedzialny za swoje życie nie może aż tak jak dziecko oddawać się rozwojowi. Zatem mam do Ciebie ciekawe pytanie: Nie uważasz, bo ja uważam, że człowiek powinien się NIE PODDAWAĆ i pamiętać o sobie, o pięknie jakie w nim było, gdy był dzieckiem? Że sztywniejąc przez pracę itp. staje się brzydszy A TO JEGO OBOWIĄZKIEM JEST: BYĆ STAŁYM W PIĘKNIE?

Celem człowieka tu na Ziemi jest przetrwać. Gdyby Bogowi zależało tylko i wyłącznie na naszym rozwoju duchowym, i jak to piszesz PIĘKNIE, to nie tworzył by nam ciał i nie zsyłał na materialną Ziemię. Dzieciństwo to piękna rzecz, ale trzeba i należy DOROSNĄĆ. I przejąć odpowiedzialność za własne życie tu na Ziemi. Obowiązkiem człowieka Prawdo nie jest "być stałym w pięknie", ale przetrwać jak najdłużej i rozmnożyć się. A w tym pierwszym pomaga praca. Poza tym człowiek bez jakiejkolwiek pracy degeneruje się, nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Praca jest nam potrzebna do normalnego życia.

[1Prawda1]

Filozofia Platona inaczej widzi rozwój. Ale dziękuję za opinie i pozdrawiam.

[danut]

Filozofia Platona inaczej widzi rozwój. Ale dziękuję za opinie i pozdrawiam.

Ja również bliższa jestem do filozofii Platona niż drugiego z wielkich Arystotelesa, który niepotrzebnie wprowadził złoty środek i uzależnił szczęście duchowe od potrzeb materialnych. Dla Platona materia była odbiciem ducha idei i dawał nacisk na miłość, przyjaźń i piękno duszy człowieczej.

[Xsenia]

Dla Platona materia była odbiciem ducha idei i dawał nacisk na miłość, przyjaźń i piękno duszy człowieczej.

A robaki i tak go zjadły

[1Prawda1]

Zjadły jego ciało, a nie jego. O co Ci tu chodziło?

[Xsenia]

Zjadły jego ciało, a nie jego. O co Ci tu chodziło?

O to, że czasem warto zejść na ziemię, a nie ciągle bujać w obłokach. Odczucie piękna nie zaspokoi uczucia głodu twojego brzucha. Duchowość, piękno jest ważne, ale nie można przy tym zapominać o ciele. W końcu po coś zostało ono nam dane.
O robaczkach też wspomniałam, w ramach przypomnienia "memento mori" i "carpe diem".

[danut]

I tu się mylisz - można powstrzymać uczucie głodu, stosują to np. jogini i bardzo dobrze nawet na tym wychodzą. Ćwiczenie woli i sprawdzalność jej siły , gdyby przyszło nam żyć w ciężkich warunkach, jak myślisz kto w nich dłużej wytrzyma - ten myślący tylko o pełnym brzuchu, czy ten wysoko uduchowiony?

[Xsenia]

Ten uduchowiony przetrwa sam, a ten szukający jedzenia, gdy już je znajdzie może podzielić się z innymi i uratuje choć kilka osób. Kto w takim zestawieniu zasłuży bardziej?

[danut]

Ten uduchowiony przetrwa sam, a ten szukający jedzenia, gdy już je znajdzie może podzielić się z innymi i uratuje choć kilka osób. Kto w takim zestawieniu zasłuży bardziej?

A jeśli nie da się znaleźć tego jedzenia, a da się wzmocnić swoim wsparciem i czyjegoś ducha?