Inteligencja, instynkt

[lerefant]

W skrócie:
Duchy przekazały, że instynkt nigdy nie prowadzi nas na złą drogę.
Rozum zaś zależny jest od naszego rozwoju moralnego, daje też wybór jak możemy postąpić.
W jaki sposób rozróżniacie co jest czym?
Bo sądzę że właśnie świadomość tego co mną kieruje pozwoliłoby uniknąć wielu niefortunnych zdarzeń.
Str. 79-80 Księga Duchów, wyd. Rivail.

[karolina86]

Bardziej pasuje mi tu słowo intuicja niż instynkt. Nie wiem czy umiem odpowiedziec na to pytanie, ale napisze jak czuje;-) Kiedyś też zadawałam sobie pytanie... skąd mam wiedzieć co płynie z serca, a co wychodzi z umysłu. Nie potrafiłam tego rozróżnić z początku. Co jest dla.mnie dobre, czy robie dobrze? Rozpoznanie tego to długa droga w głąb siebie.
Moim zdaniem najlepsze i najtrafniejsze decyzje podejmuje z poziomu serca, dlatego pracuje nad tym między innymi poprzez medytacje, aby w moim ciele energia przepływała płynnie a umysł był połączony z sercem. Kiedy decyzjami kierują nisko wibracyjne emocje jak lęk przed zmianami, obawa przed tym co ktoś powie, złość na kogoś, żal, albo wstyd to wiem, że jest to z poziomu umysłu. Serce zawsze Ci bedzie mówić, dasz radę, cokolwiek się wydarzy będzie dobrze, zaufaj a wykreujesz swoje marzenia, jesteś idealny i niczego Ci nie brakuje, wszystko czego szukasz i potrzebujesz masz w sobie.
Umysł, jest wspaniałym narzędziem pod warunkiem, że umiemy z niego korzystac, i nie lecimy na autopilocie wgranych programów i schematów. Nie mam żadnej konkretnej rady poza tą by pracowac nad sobą, rozwijać się, i być cierpliwym. Moja intuicja kiedyś przyprowadziła mnie na to forum:-)

[Xsenia]

Jest dokładnie tak jak pisze Karolina. Już nie raz, nie dwa się przekonałam, że jak się nad czymś upierałam choć los dawał mi znaki by z tego zrezygnować, to nigdy nie wychodziło mi to na dobre. A gdy poddawałam się losowi i działałam według tego co mnie spotyka, to nawet ze złych rzeczy wychodziła dla mnie jakaś nauka, jakieś dobro. To też nauczyło mnie, że nie trzeba załamywać się z pozoru złymi rzeczami (sytuacjami), bo one mają coś na celu, albo naukę, albo skierowanie nas na właściwą drogę.

[tadyszka]

Umysł jest narzędziem tego skafandra i on jest użyteczny.. Chroni nas..

Jak ja czuję intuicję: to pierwsza reakcja na coś.. To. Takie wewnętrzne przeczucie które czasami jest absurdalne.
Umysł często przeżywa to wszystko tyle razy, a najczęściej ta pierwsza decyzja jest prawidłowa.


Te trudne emocje zawsze są dla nas w jakimś stopniu wskazówkami..
Ja ostatnio mialam taka historie w moim życiu..

Od długiego ( około. 2,3 lat) czasu dostawałam informację że mam zająć się masażami, ignorowałam to od każdej osoby od każdego dostarczyciela tej informacji.. Czulam że to mnie interesuje ale nic nie robiłam w tym kierunku.. Jedynie hobbystycznie.. Tylko Szukałam innego celu..bo nie rozumialam tej wiadomości od wszechświata.. Do momentu gdy ktoś sam się zapisał na takei szkolenie i... Co mi się rzadko zdarza poczułam iskierka zazdrości.. Bo moje serce zrozumiało.. Jak bardzo ja tam też chcę być! W końcu ostatecznie i dobitnie zrozumiałam że to moja droga i że ja tam też mam być.. I tym się zająć..


Nie działały delikatne sposoby.. Dopiero ostra amunicja zadzialala

Wysłane z mojego VOG-L29 przy użyciu Tapatalka

[lerefant]

A ja teraz staram się analizować każdą sytuację i zadawać sobie pytania, które to z kolei intuicję wyciszają

[ZabaZaba]

Ja się właśnie mocno pogubiłam. Do tej pory w życiu starałam się kierować instynktem, albo tak mi się wydawało, szlam za ciosem. I chyba poszłam krok za daleko. Zapędziłam się w pracy, przyjmowałam kolejne wyzwania, bo uważałam że taka jest kolej rzeczy i że jestem świetna i idzie to w dobra stronę. Tymczasem ktoś z boku ostatnio sprawił że zwarpilam w to wszystko. Ktoś mi powiedział że podjęłam się kolejnych rzeczy, chociaż powinnam sobie zdawać sprawę, że nie podołam. I jestem w punkcie bez wyjścia. I zawodowo i też prywatnie. Coś mi się wydawało, byłam pewna swoich wyborów, bo podążałam za intuicją...I co? I ta intuicja mnie zawiodła. I dalej cofając się przez swoje wybory życiowe widzę że spieprzyłam wszystko.

[Murof]

Ja się właśnie mocno pogubiłam. Do tej pory w życiu starałam się kierować instynktem, albo tak mi się wydawało, szlam za ciosem. I chyba poszłam krok za daleko. Zapędziłam się w pracy, przyjmowałam kolejne wyzwania, bo uważałam że taka jest kolej rzeczy i że jestem świetna i idzie to w dobra stronę. Tymczasem ktoś z boku ostatnio sprawił że zwarpilam w to wszystko. Ktoś mi powiedział że podjęłam się kolejnych rzeczy, chociaż powinnam sobie zdawać sprawę, że nie podołam. I jestem w punkcie bez wyjścia. I zawodowo i też prywatnie. Coś mi się wydawało, byłam pewna swoich wyborów, bo podążałam za intuicją...I co? I ta intuicja mnie zawiodła. I dalej cofając się przez swoje wybory życiowe widzę że spieprzyłam wszystko.

A jesli to niebyly podpowiedzi Twojej intuicji tylko podpietego "zlego"? Czasem zstanawiam sie czy tez moje wybory ktore poprowadzily mnie nie tam gdzie trzeba tak naprawde byly tylko moje? Jak rozroznic co pochodzi od podczepow?

[lerefant]

Ja się właśnie mocno pogubiłam. Do tej pory w życiu starałam się kierować instynktem, albo tak mi się wydawało, szlam za ciosem. I chyba poszłam krok za daleko. Zapędziłam się w pracy, przyjmowałam kolejne wyzwania, bo uważałam że taka jest kolej rzeczy i że jestem świetna i idzie to w dobra stronę. Tymczasem ktoś z boku ostatnio sprawił że zwarpilam w to wszystko. Ktoś mi powiedział że podjęłam się kolejnych rzeczy, chociaż powinnam sobie zdawać sprawę, że nie podołam. I jestem w punkcie bez wyjścia. I zawodowo i też prywatnie. Coś mi się wydawało, byłam pewna swoich wyborów, bo podążałam za intuicją...I co? I ta intuicja mnie zawiodła. I dalej cofając się przez swoje wybory życiowe widzę że spieprzyłam wszystko.

Cóż, zrozumienie że spieprzyło się wszystko jest pierwszym krokiem ku wyjściu z kryzysu. Odzyskałaś co to najważniejsze - siebie.
Piszę z doświadczenia. Wiem, cze wkrótce czeka mnie kolejny, dosyć bolesny upadek. Ale wyjdę z niego.
Tylko nie wszystko naraz.
Odnoszę wrażenie że jesteś zbyt surowa dla siebie.
Niepotrzebnie też akceptujesz co gadają na twój temat inni. Sięgnij do swego wnętrza w tego typu sytuacjach. Jest piękne