Szczęście - nowy materiał na portalu

[Krzysztoff]

Osiągnięcie szczęścia to prawdziwe dążenie ludzkości. Spędzamy większość naszego życia w pogoni za szczęściem... artykuł tłumaczony z Brazylijskiego znakomitego magazynu spirytystycznego oConsolador

Odkrywając znaczenie szczęścia

a czym dla Was jest szczęście ?

[Xsenia]

Spędzamy większość naszego życia w pogoni za szczęściem...

A po co? Po co gonić za szczęściem? Dla mnie szczęście, przynajmniej te chwilowe (według tego co pisze w tym artykule), jest łatwe do osiągnięcia. Po pierwsze niczego nie oczekuję, przyjmuję mój los takim jaki jest. Z dobrych rzeczy i sytuacji się cieszę, złe i trudne sytuacje staram się rozwiązać, tak by nikogo nie urazić. Od razu dodam, że nie zawsze mi się udaje. Wtedy staram się tym nie przejmować i przejść nad tym do porządku dziennego.
Po drugie cieszę się tym co mam. Nie mam super mieszkania, super auta i super wyglądu. No i dobrze. Przy super mieszkaniu jest super sprzątanie , super auto kosztuje super kasę , a po co mi super wygląd? Jeśli ktoś mnie odrzuca, bo nie mam makijażu i 40kg, to jego problem, nie mój Mała dygresja: wśród znajomych uchodzę za dziwaczkę, bo cieszę się z każdego siwego włosa a czemu się cieszę? Siwe włosy od dawien dawna kojarzyły się w wielkim doświadczeniem i wielką wiedzą, więc jak mam się nie cieszyć z każdego z nich?? Tego akurat nie rozumieją nawet moje siostry
Po trzecie gdy jest mi ciężko, to się rozglądam i patrzę na otoczenie. Gdy jestem w domu to widzę: mam dwójkę zdrowych obecnie dzieci , mam męża, który choć czasem wkurzający, to jednak bardzo często jest pomocny, mam mieszkanie, co prawda nie wyremontowane, ale na głowę mi nie kapie, mam łóżko na którym mogę spać, stół przy którym jem, i fotel w którym mogę wypocząć, mam wiele rzeczy, które dla wielu ludzi byłyby największym szczęściem.
A jeśli jestem na zewnątrz (z tym jest łatwiej), to widzę: rozwijające się pączki, jednolitość zieleni na wiosnę, letni deszcz, który jest jak ciepły prysznic, piękny czerwony liść (najczęściej klonu ), kupy super szeleszczących liści, w których najchętniej bym się wytarzała śmieszna chmura, piękne płatki śniegu, deszcz, który uwielbiam, bo daje życie mróz i śnieżycę bo zaraz będę w domku i napiję się gorącego kakaa
Czy wiecie, że potrafię się zachwycać autobusami? Jak ludzie muszą być mądrzy by wymyślić transport publiczny. O ile się nie mylę, to jeszcze tylko mrówki potrafią wskakiwać po kilka na liść by przebyć kałużę. Tylko człowiek jest na tyle zdolny by wymyślić różne urządzenia (auto, telewizor, pasteryzator piwa ). Cudowności na tym świecie jest ogrom i aż żal, że ludzie ich nie widzą i nie doceniają.
Mój mąż uważa mnie za minimalistkę, bo wystarczy mi to co mam. Często tez uważa, że nie mam ambicji, a to nie prawda. Nie mam ambicji by kupić 100m2 mieszkania, by znaleźć pracę za 10.000zł miesięcznie, ale mam ambicję by wychować dzieci na ludzi (nie muszą być geniuszami z samymi piątkami i szóstkami, wystarczy mi że będą szczęśliwe w tym co będą robić), by udoskonalać siebie, by zdobywać wiedzę. I czuję w moim sercu i sumieniu, że tak jak robię, jest dobrze.

[megan6]

Droga Xseniu i masz w 100% racje !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Zgadzam się z tobą w całości i na pewno, nie jesteś minimalistką a to dla tego że, nie jesteś materialistką, która dąży do rzeczy materialnych. Stawiasz na swój rozwój duchowy i wewnętrzny a to jest najważniejsze i wiele osób powinno uczyć się takiego nastawienia od ludzi takich jak ty a nie biegać za tym co jest chwilowe i ulotne. Jak to mówię nie ma sensu kupować auta za 200 tys skoro można mieć za 10 tys i tez jeździ. Najważniejsze że w tym jak żyjesz jesteś szczęśliwa i ja osobiście bardzo dobrze cię rozumiem bo mam bardzo podobnie, czasami zadaje sobie pytanie czy jeszcze coś jest mi do szczęścia potrzebne na chwile obecną i po długim zastanowieniu stwierdzam że mam wszystko co jest mi potrzebne, a to czego nie mam będzie później (mówię tu o dziecku).

[danvue]

Xsenia, widze że jesteś wspaniała! Również czesto łapię się nad zachwytem, z tym że nie tyle jak wspaniały jest człowiek który potrafi tworzyć tyle rzeczy, a jak wspaniały jest Bóg, który stworzył człowieka, który potrafi tworzyć, jednak i tak nigdy nie dorówna Bogu. Już samo to myślenie napawa mnie optymizmem wielkim. Pomyślcie o całym stworzeniu. Spójrzcie drugiemu człowiekowi w oczy a zobaczycie jaki jest, co przeżył. W nim jest tyle wspomnień, myśli, uczuć, emocji, tyle talentów. Ma całą rodzine, przodków. Ma bliskich. Ma przekonania i swoje prawdy. To tylko jeden człowiek. Wiecie sami ile jest ludzi na świecie, a trudno sobie wyobrazić ile ich ogólnie było na tej planecie. I wiecie również, że ta planeta nie jest jedynym światem - jest ich nieskończenie wiele, bo ciągle są tworzone. Nawet w części nie potrafimy pojąć ogromu stworzenia. Popatrzmy na zasady spirytyzmu, które naprawdę potrafią pokazać, że Bóg jest najsprawiedliwszy, najmiłosierniejszy. A tak naprawde możemy pojąć tylko niewielki ułamek tego wszystkiego. Zgodnie z prawem postępu, będziemy wiedzieli coraz więcej, będziemy coraz szczęśliwsi, wolni od uczuć niższych, wolni od słabych ciał fizycznych, wolni od problemów tego świata.
Jak awans czy znalezienie 50zł na ulicy może być dla niektórych więcej warte niż uśmiech drugiego człowieka?
A szczególnie człowieka nam bliskiego? Dbajmy o innych, miłujmy ich, to daje największą radość

[juniperus]

Moja pełnia szczęścia jest zupełnie oderwana od wszystkiego, co materialne. Nic, co istnieje na tym świecie nie jest w stanie mi go dać, ponieważ przedmioty nic dla mnie nie znaczą, są jedynie narzędziem dla przetrwania mojego ciała (by w obecnym wcieleniu spełnić swoją rolę i odpracować winy muszę jakoś ciało przy życiu w jako takiej kondycji utrzymać ). Szczęściem jest dla mnie bliskość mojej rodziny, spojrzenie w oczy, pocałunek, czy przytulenie, jednak to również nie pełnia szczęścia... Jest coś znacznie cenniejszego. To chwila, w której udaje mi się komuś pomóc. Nie ma nic wspanialszego od radości człowieka, czy ducha, który dostając ode mnie to, czego potrzebuje, doznaje wytchnienia w cierpieniu. Jego ulga jest jak najwspanialszy balsam dla mnie samej, który uzdrawia ciało i ducha. Blask oczu takiej osoby jest niesamowity! Jeśli w takiej sytuacji pojawia się dodatkowo dobry duch, przekazujący mi swoje fluidy, mam wrażenie, że jestem tak lekka, że bez problemu uniosłabym się w powietrzu. Przepełnia mnie wówczas miłość do wszystkich w całym świecie wieczności: ludzi, duchów, zwierząt i roślin. Jeśli, po mojej pomocy, widzę w oczach drugiego łzy radości - szczęście rozsadza mnie od środka, padam na twarz przed Bogiem i dziękuję Mu, że dał mi takie możliwości, że zsyła mi dobre duchy, które każdego dnia mnie w mojej działalności wspierają. W tych momentach radość i szczęście ma tak ogromną siłę, że nie sposób ich opisać żadnymi słowami, nie sposób ogarnąć umysłem. To coś znacznie potężniejszego, niż mój ludzki rozum jest w stanie sprecyzować. To siła, która wychodzi z mojej klatki piersiowej, w mgnieniu oka rozprzestrzenia się po całym ciele i z ogromną siłą wychodzi z niego na zewnątrz, promieniejąc dookoła. Daje uczucie, jakbym wypełniona była i otoczona ogromnym polem magnetycznym. To, coś, co sprawia, że świat mnie otaczający staje się świetlisty i wspaniały, a każda istota warta kochania z całych sił.

OOBE przy tym, to mały pikuś

[Xsenia]

Xsenia, widze że jesteś wspaniała!

Dziękuję za bardzo mile słowa tyle, że do wspaniałości to mi jeszcze bardzooooo daleko. Mam jeszcze bardzo wiele wad, które na szczęście i nieszczęście zostały mi bardzo brutalnie uświadomione. Na szczęście, bo zdałam sobie z nich sprawę i mogę nad nimi pracować, a na nieszczęście, bo odbyło się to w dość drastyczny sposób.
Masz rację Danvue, że Bóg jest wspaniały. Tyle, że ja nie szukam go poza tym światem (choć ogrom i wspaniałość kosmosu doceniam ), a za to widzę w doskonałości przyrody. Przyglądaliście się kiedyś płatkom śniegu? Są ich miliardy miliardów, a każdy jest inny i nieziemsko doskonały Albo kropla wody w próżni, idealna kula. Wiem, wiem prawa fizyki i tak dalej. A kto ustalił te prawa?? Bóg. Płatki kwiatów, zapachy wiosny. To jest to, co do mnie przemawia. Może dlatego, że urodziłam się na wiosnę??

[danvue]

Właśnie o to chodzi - czym więcej uczę się fizyki tym bardziej zachwycam się stworzeniem Boga. A płatki śniegu - ich kształt jest nieprawdopodobny, jak z bajek .